Livsteikn

Heime att!

2011-05-30T02:55:00.000-07:00

Heja!

We're back in town! Ja, no er vi heime att i fedrelandet. Den siste veka på Cuba tilbrakte vi på eit "all inclusive"-hotell i Varadero, der vi dreiv dank og hadde det gøy ei vekes tid. Havet der er det klaraste og blåaste vi har sett - såg ut som fantasy!

Her i fagre Noreg har vi ei aldri så lita høne å plukke med vêrgudane, men det har vore utruleg kjekt å sjå familie og venner igjen! Og vi gler oss til å treffe dei vi endå ikkje har møtt (på suuumarfesten, for eksempel) :-)

Vi har planar om kanskje å poste eit "Du veit du er backpacker når..."-innlegg seinare ein gong, men for no vil vi berre seie tusen takk til alle som har fulgt med og kommentert på bloggen! Det har vore kjempekjekt å ha kontakt med heimlandet og alle dåkke fine folk på den måten. You rule!

Og så må vi jo sjølvsagt beklage for mangel på bilder i det siste... For det skuldar vi på dårleg internett i Cuba + eigen latskap ;-)

Men sånn ser vi altså ut:

Hehe, neidå. SÅNN ser vi ut:

Jepp, der har vi flokken!
Vi har hatt det utruleg fint på tur, og anbefalar alle som har sjansen til å reise på backpacking... Du opplever så utruleg mykje, og møter så mange hyggelege folk frå heile verda. Det går eigentleg ikkje an å beskrive kor kjekt det er.
Eit minne for livet!

Takk for følget, kjære blogglesarar!
Mucho mucho kjærleik frå globetrottarane :-)

Cuba!

2011-05-12T08:51:00.000-07:00

Kjaere venner. For aa bruke internettet her i Cuba maa ein ha tolmodet til ein munk og rekne med eit datakrasj i minst onskelege augneblink, saa det er med stor skepsis og kryssa fingrer vi prover aa skrive eit nytt blogginnlegg. Aa legge ut bilder har vi for lengst gitt opp, for datamaskina gaar i spader viss man prover aa bruke USB-inngangen. Men, vi kan fortelle litt om kva vi har gjort paa sida sist!

I Costa Rica var vaart siste stopp Manuel Antonio, ein liten by ved ein flott nasjonalpark og ein nydeleg strand. Der var vi paa nightwalk med ein kjempeflink guide som viste oss alle slags froskar, slangar og andre nattedyr med lommelykt og teleskop. Den samme guiden tok oss med gjennom nasjonalparken, der vi blant anna saag dovendyr! Dei er jammen kule, dei. Elles brukte vi dagane paa strandvolleyball, frisbee, bading og henging med nye venner. Vi motte mange kjekke folk, flesteparten fraa Canada og USA. Og saa feira vi sjolvsagt eittaarsdagen til Hedda! Og bursdagane til Turid og Sofia blei feira med aa suse fraa tre til tre gjennom jungelen i lag med apekattane (canopy). Gratulerer med overstaatt, finingar!

No er vi i Cuba, og her gaar dagane i aa royke sigar mens vi koyrer gjennom dei fargesprakande gatene i veteranbilar, hoyrer paa salsa og slenger oss paa stranda. Okei, saa royker ikkje vi sigar, men vi har faatt noye omvisning av sigarar i alle slags storrelsar og typar, og korleis dei lagar dei. Dessutan har vi drukke ekte mojito (alt anna enn cubansk mojito er visstnok vrovl) fraa toppen av eit hustak med utsikt over hovudstaden Havana, drukke rein sjokolade og ete sjokoladesigar paa kafé, vore paa Havana Club rom-museum og faatt ein historisk og kulturell guida tur gjennom nydelege Havana. Vi har sett dei legendariske Buena Vista Social Club opptre, og aldri opplevd makan til gnist og dansemoves i desse langt over seksti aar gamle musikarane.

No er vi i den fine, vesle byen Trinidad. Her bur vi hos vertsfamilar, som er kjempehyggelege og lagar ekstremt god mat! Vi har vore paa snorkletur i krystallklart vatn og sett baracuda paa naert hold, vore paa Casa de la Musica og sett danse-show, hoyrt kontrabass og salsarytmer stromme ut fraa fleire av dei fargerike bakgaardane og koyrt med kule veteranbilar kvar gong vi har tatt taxi. Overalt er det fargerike, eldgamle veteranbilar, hest og kjerre og smilande mennesker. Vi har det med andre ord veldig fint her i kontrastanes land, Cuba.

No seier den sure internettmannen at vi maa gaa. Han var ikkje saa smilande, saa vi stikker heller tilbake til den kule vertsfamilen vaar.

Gratulerer med overstaatt, finaste Dinna!

Vi snakkast, amigos!

Hola amigos!

2011-05-09T17:49:00.000-07:00

Tralalalaaa, vi er dei verste bloggarane i historien, hem hemmm... Sorry!

Men no er vi altsaa i Cuba! Og her er internettet dodstreigt fordi USA har lagt alle kablane sine rundt heile landet. Smartingane. Men altsaa, vi har det kjempebra, og skal blogge skikkeleg snart!

No kjem internettdama og seier at vi maa logge av. Snakkast alle vakre og vene!

Linn sin hogdeskrekk er kurert, for aa seie det saann!

2011-04-30T15:11:00.000-07:00

Det er det som skjer etter aa ha hengt i supermann-stilling oppunder eit minutt i ein 1 km lang staal-wire, med ein fart paa rundt 72 km/t, nesten 180 meter over bakken.

Heija! Vi har altsaa provd noko som heiter canopy her i Costa Rica. Daa fekk vi paa oss slikt snasent utstyr:

Og blei sendt nedover fleire hundre meter lange staal-wires i ein rasande fart hogt, hogt over bakken. Her ser de Trude fly skrikande gjennom lufta:

V-anvittig goy! Men schko-ommelt, mann. Og som om ikkje det var nok, saa blei vi slengt ut i lufta att etter nokre inni heiande store Tarzan-svinger. Fyyy-yyy, daa kunne daakke sikkert hoyre skrika vaare heilt heim til Noreg! Trur den eine var 60 meter djup. Men ka soren, vi hadde jo hjelm:

Her kjem Anders i full fart paa ein av dei mindre staal-wire-ane (eller zipline, som det heiter paa proff-spraaket):

Vi provde canopy to plassar... Den forste plassen heitte "Lands in Love" (ja, det er heilt sant), og der provde Linn, Trude og Julia rappellering i tillegg. Pulsen var rimeleg hog der dei stod paa ei hengebru og skulle rappellere 40 meter ned i ein liten foss. Yeiks! Men det var kjempeartig, og dei hadde i tillegg nokre spinnville guidar som tulla, spruta vatn og herja med dei heile vegen.

Den andre plassen vi canopyerte oss heitte Monteverde, og der provde vi den beste canopy-turen i heile Costa Rica. Og OM det var goy! Fyhyhytti katta. Turen blei avslutta med "Supermann", den 1 km lange zipline-en vi fortalte om paa byrjinga av innlegget.

Elles har vi blant anna sett den aktive vulkanen Arenal (som dessverre ikkje ville sprute lava uansett kor hardt vi stirra paa den), vore paa baattur til Tortuga og snorkla, og vore paa oglejakt. Men no vil ikkje herr data legge ut fleire bilder, saa daa faar da bli meir bloggings seinare!

SMASK

Hei sveis!

2011-04-28T11:37:00.000-07:00

Vi looovar at vi skal legge ut eit gøyalt blogginnlegg så fort vi får data igjen, okei? :) Har masse artige bilder å vise dåkke, men dei får vi ikkje lagt ut med berre iPod og wifi. Så snart vi får data igjen blir det updates, altso. Elles har vi da fint og fjongt her i Santa Teresa, Costa Rica, og spreller i bølgene, speler volleyball og biljard og anlegger ein lækker rosafarge. Men no er det pylse, brød og egg, så me tytast godt folk! Kjempestas med kommentarar forresten... Hint hint hint :) :) :))))))))))))

... og du har IKKJE sand i sandalen!

2011-04-21T20:27:00.000-07:00

Peru er over, og vi har no innsett at vi ikkje smaa peruvianske damer, uansett kor hardt vi innbillar oss det.

Fraa Arequipa reiste vi til oaselandsbyen Wakachina (utafor Ica), kor vi hadde eit flott dogn paa reisas hittil dyraste hostell i Peru. Men det stoppa ikkje dei saakalla bed bugs'a vi hittil hadde hoyrt om, men ikkje opplevd sjolve. Det klor og kleiar og fire dagar etterpaa kan vi fortsatt kjenne kjottkakehuda. M-m!

Det idylliske (bed bugs-infiserte) hostellet hadde òg basseng og solsenger. Skal seie det var herlegt aa pakke det stinkande ullundertoyet nederst i ryggsekken og flekke paa bikini og badeshorts att!

"Breakfast included" i Peru betyr ofte luftbollar og cocablad-te, saa med jamne mellomrom unnar vi oss ein liten brunsj. Her har vi sjokoladepannekake til ti kroner. Yummy in the tummy.

Det goyaste vi gjorde i orkenen var sandboarding og villmannskoyring i "buggy-bil" opp og ned dei store sanddynene. Sjaforen var ikkje tam, og det var nett som aa koyre berg- og dalbane i over 100 km i timen. Heilt raatt!

Prikken i botnen er Anders, som susar ned den storste sandboarding-bakken.

Wee!

Neste stopp oppover kysten var Paracas, kor vi meldte oss paa to uforgloymelege turar. Tidleg om morgonen for vi ut i baat for aa sjaa sjolover og pingvinar boltre seg paa flotte klipper og oyer. Eit lite plaster paa saaret for at vi ikkje fekk sjaa lover i Afrika.

Tur nummer to paa samme dagen var turistbuss-tur deluxe, noko vi har funne ut at vi er litt daarlege paa. Det hjalp heller ikkje at guiden snakka raskt og daarleg engelsk, blanda med spansk. Men vi fant alltids noko tidsfordriv aa underhalde oss med...

Hahaha, ja vi veit vi er morosame.
Og saa fekk jo vi sjaa masse fine fossilar, saltorken og fine strender, daa. Det skal seiast.

No er vi i San Jose, Costa Rica, og er ferdige med ei fantastisk og opplevelsesrik reise rundt i Peru og Bolivia. Gjennom denne tida har vi hatt eit slags motto som har hjelpt oss i tider der innstilling er viktig! Det byrja med at vi skulle prove kle, og klagde paa at dei storrelsane var for smaa. Daa slo Trude til med; "Det handlar berre om innstilling! Du ER ei lita peruviansk dame, og du har korte bein!" Dette utarta seg til...

Du er ei lita peruviansk dame, og...

... du er ikkje troytt!
... du er ikkje sliten!
... du har ikkje gnagsaar!
... vatnet i dusjen er IKKJE kaldt!
... luftbollar ER mettande!

... politiet gjer ein GOD jobb og er i ALLE fall ikkje korrupt!

... taxi-mannen koyrer ansvarleg og klokt!

... denne senga ER komfortabel!

... kleda dine er IKKJE skitne!

... myggstikka klor ikkje!

... du er ikkje blakk!

... peruviansk pop-musikk er KONGE!

... denne folkedrakta er IKKJE trang!

Peru og Bolivia har vore heilt fantastisk, og vi har storkost oss i desse utruleg varierte og spanande landa. No ventar vi spent paa paaske-egg i posten! Helst med lakris, takk :-)

Colca Canyon, kondorar og mjolkesyre

2011-04-16T17:36:00.000-07:00

Tjohei alle grabbar og gribbar! (Ta det som passar)

Dei par siste dagane har vi gaatt verdas storste dal, nemleg Colca Canyon! Grunna litt trangt tidsbudsjett valte vi aa ta ein tredagers tur paa to dagar. Ganske hardt for skrotten, men den spektakulaere naturen gjorde alle sveittedropar verdt aa sveitte. Trur heller ikkje slappe backpacker-kroppar hadde reint ildt av aa pushe seg litt.

For vi begynte aa gaa fekk vi sjaa kondorar fraa utsiktspunktet Cruz Del Condor. Her snakkar vi megafuglar med tre meter i vingespenn flaksande rett ved oss. Vi saag rundt 16 av desse majestetiske fuglane. Ei kjempeoppleving som seint vil gloymast.

Julia landar fraa ein liten flaksetur med kondorane. Vi gir ho ein 17,5 i stilpoeng.

Vi byrja paa toppen av dalen og gjekk 7 km ned i botnen. Vegen bar preg av masse kaktusar, nydeleg blomsterduft og lokale med muldyr som flisa oss. Vi skyldar paa at vi maatte stoppe aa ta bilde.

Julia ber oss hoppe paa ein... to............. treeeeeeeeeeeee! Heilt synkront, som de ser.

Etter aa ha gaatt ned til ein liten landsby der vi aat lunsj (alpakka), gjekk vi 12 km til innover/utover (veit ikkje) i dalen, til vi kom til paradis-oasen der vi skulle overnatte. Der koste vi oss med god middag, og prating med andre trakkarar ved det idylliske bassenget. Flott aa dyppe gnagsaarfyllte, sveitte fotelankar i det forfriskande bassenget.

Saa var det wake up call klokka fem om morgonen for aa gaa 1300 m rett opp av dalen. Fire km lang sti seier litt om kor bratt det var.

Her er vi paa toppen, med gele i beina, men kjempefornogde!

I landsbyen der vi kom opp vart vi vitne til innspeling av musikkvideo av ein nasjonal kjendis. Brita hadde mest lyst til aa dyppe ho i fontena bak ho, fordi ho tar skuld i den forferdelege "moderne" kvinemusikken som ofte blir spelt i bussar, baatar og alle transportmiddel som finns. Ho fekk stotte blant andre i gruppa.

Her ser vi alpakka og lama beite i hoglandet. Fine!

Soldnedgang fraa taket paa hostellet vaart i Arequipa. Idyllisk aa sitte der oppe og vaske truser og sko i kaldt vatn. Backpacker-style!

I dag har Linn, Brita, Trude og Anders rafta i den heftige elva "Chile", som var verre/betre (velg det som passar) enn sjolvaste Jolstra.

Med ein fantastisk entusiastisk guide padla vi nedover elva i dei raae kostyma vaare.

To baatar kvelva foran oss i den delen av elva som tidlegare paa dagen var saa farleg at den var stengt. Vi var veldig glade for at vi valte aa gaa dette stykket. Hadde vore traumastisk aa ramle ut av baaten i det partiet.

No skal vi ut og hive i oss fôr, for nattbussturen gaar til ein orkenoase utafor kystbyen Ica. Cheerio! :)

What doesn't kill you only makes you stronger!

2011-04-15T16:31:00.000-07:00

Har du nokon gong blitt spraya med tåregass? Det svir.

Hehe, vil dåkke ha forklaring, kanskje? Okei då.

Det har vore nokre crazy dagar i La Paz, der vi har hoyrt smell og bråk i gatene frå dag ein. Det var tydelegvis streike-demonstrasjonar, der dei kasta dynamitt i gatene og lagde mykje leven. Nysgjerrige turistar som vi er måtte vi sjolvsagt sjekke dette ut, og det er der tåregassen kjem inn i bildet...

Demonstrasjonane gjekk faktisk så langt at politiet brukte tåregass på streikarane. Vi hadde nett fått ein dynamittladning fyrt av rett ved oss så det smalt i brystet og suste i orene, for demonstrasjonstoget bevegde seg vidare. Så kom plutseleg folk springande mot oss, i motsatt retning av demonstrasjonane. Vi skjonte ikkje kvifor folk sprang, heilt til vi merka ei intens svie i auga og kloe i nasa og munnen. Tåregass it is.

Anyways, La Paz er som eit einaste stort, rotete marked. For ein spro by. Den forste dagen vandra vi berre rundt på leiting etter kamera til Trude, men det viste seg å vere vanskeleg, sida det omtrent ikkje finns "vanlege" butikkar her. Men vi endte jo opp på eit fint lite svartemarked, der andre stjelte ting muligens har havna. Kjopte ingenting der, nei.

Overalt i La Paz, og Bolivia generelt, gjekk det staselege, små damer med store, fargerike skjort og bowler-hatt. Vi syns bowler-hatten var ein fin, liten detalj!

DEATH ROAD! Eirik, Julia og Linn folte for å leike litt meir med liva sine, så dei bestemte seg for sykle frå 4900 moh ned 3500 m på verdas farlegaste veg. Det var supercool! Nydeleg utsikt, dramatisk natur og ikkje minst stupbratt.

Vi sykla forst eit lite stykke på asfalt for den originale Death Road-en, som er grusveg, byrja. På toppen var det tåkete og sno i lufta, og vi såg ikkje kor bratt det faktisk var ned. Heldigvis (?) letta tåka og vi fekk sjå dei bratte fjellsidene.

Kjempetur! Adrenalinkick. Vi skjonar korleis vegen har fått namnet sitt med tanke på at heile tre stykk i gruppa vår tryna på veg ned.

Vi har fleire bilder på CD som guidane tok undervegs, men denne dataen har ikkje CD-rom, så takk til Google for bildet over. Må jo vise dåkke litt av korleis vegen var. På denne kanten stod vi òg, ho hei!

Brita, Anders og Trude tok heller turen til Tiwanaku og besokte museumet der...heftigheftig. Der fekk vi sjaa omgjevnadane til dei som var pre-inka. Saa langt har dei berre gravd fram 10% av det som ein gong var kontinetets storste by. Vi fekk blant anna sjaa ein statue som Thor Heyerdal har gitt namn til.

Paa vegen tilbake fraa vaar lille pensjonist-utflukt stoppa vi og fekk ei veldig fin utsikt over den kaotiske byen La Paz.

Etter ein busstur saman til Arequipa, Peru, der vi no befinn oss, måtte vi seie hade til vår kjaere venn Eirik, som skulle fly tilbake til Norge. Har vore kjempekjekt å ha han med oss her i Peru og Bolivia!

Her i Arequipa gir vi ikkje opp jakta på kamera til Trude, så vi reiste til eitt av dei storste shopping-sentera i Sor-Amerika på leiting. Barnslege som vi er måtte vi ta pause frå shoppinga for å prove ut tidenes morsomaste riste-karusell. Latterkrampe deluxe!

No er vi komt tilbake fraa Colca Canyon, og ein skulle tru at vi har gaatt 1300 m rett opp...Eller vent litt, det har vi jo!

Nye spanade oppdateringar kjem snart!
Talast!

Hald dykk fast, gutar og jenter...

2011-04-08T17:38:00.000-07:00

... for no har det skjedd mykje rart sida sist!

Etter Machu Picchu reiste vi til dyrehagen i Cuzco, der vi saag mange spro og fine dyr.

Og slett ikkje alle var i bur. Det gjekk minst eitt hjortedyr, ein lama og ei papegoye fritt. Den morsomme, men smaa-freaky lamaen fulgte etter oss og hoppa opp paa Anders, men Anders var egentlig mest interessert i hjorten. Den eine papegoya kunne seie "Hola!" og le, og Brita blei god venn med ein apekatt som herma etter ho.

Saa, paa mandag, gjekk turen med nattbuss til Puno, ein by naer Titicaca-innsjoen. Paa bussturen skjedde det noko forferdeleg... Speilreflekskameraet til Trude blei stjelt, rett foran nasa paa oss. Tjuvradden tok den fraa hattehylla mens vi sov, og ikkje nok med det, suppegjoken hadde nerve til aa legge ei gamal, stinkande golvfille i kameraveska i tillegg til aa stikke av med kameraet. Men det verste er minnekortet og alle bileta ho ikkje kan faa att. Fy f@$% saa sinte vi blei.

Det blei ein ganske saa absurd dag for Trude, som byrja med kamerastjeling (og ubrukeleg politi), og endte med folkedans i tradisjonelle peruvianske drakter til panfloytemusikk, paa ei isolert oy 4000 moh. O' hei, hvor det gaar. Lat oss forklare naermare...

Etter kamerastjelinga reiste vi med baat ut paa Titicaca-sjoen og ut til dei flytande siv-oyene kalla Uros. Der vi fekk vi sjaa og hoyre om den heilt unike levemaaten dei har der. I utgongspunktet bygde dei oyene for aa flykte fraa spanjolane. Ganske imponerande, eller hur?

Paa bildet over sit vi og et lunsj hos vertsfamilien vi budde hos ei natt paa oya Amantani. Kjempekoselege folk, og veldig idyllisk oy.

Her gjekk vi opp til eit tempel, "Father Earth"-tempelet, 4130 moh. Det er jammen ikkje lett aa bevege seg saa hogt oppe - vi faar puls til tusen. Og det vil kanskje glede nokre av dei mest misunnelege aa vite at vi gaar med ullundertoy og alpakka-kle for aa halde varmen. Peru er kaldt! Men steikje for eit fint og spanande land.

Her er vi paa fiesta med lokalbefolkninga og ein del andre turistar. Paa bildet ser de to av dei koselege damene i vertsfamilien vaar.

Eirik glir rett inn i den galne gjengen vaar. Det grone greiene Julia sniffar paa er ein slags mint-urte som luktar kjempegodt, og visstnok skal hjelpe mot hogdesjuke. Godt smakar det òg.

Vi fekk god kontakt med sjarmtrollet av ein seksaaring i vertsfamilien vaar, Luis Angel. Han hadde energi som ein duracell-kanin og elska oppmerksomheiten fraa oss.

Her er vi med nesten heile vertsfamilien vaar i dei vakre, tradisjonelle kleda sine.

Den andre dagen av Titicaca-reisa vaar besokte vi oya Taquile, som gav oss fantastisk utsikt over Titicaca-innsjoen. Her fekk vi oppleve mykje kultur og god mat, og blei blant anna fortalt om gift- og singel-hattar, som folka paa oya gaar med. Viss jenta vifter med hogre dusk av hovudplagget sitt til guten med singel-hatt, betyr det at ho vil ha han, hihi.

Tilbake i Puno paa onsdag maatte Trude reise og deale med ubrukeleg, korrupt politi. Ho maatte betale "tips", som dei saa fint kalla det, for aa faa eit dokument paa politianmeldelsen, som ho treng til forsikringsselskapet sitt. Makan til late, lite service-innstillt politi skal ein leite lenge etter. Heldigvis fekk ho hjelp fraa snille hostell-folk. Mens Trude kjempa mot lysta til aa slaa ned ein politimann, kjempa vi andre mot svolten. Men ikkje lenge, for vi bestillte oss ein "familia-pizza", type megasvaer, kvar og aat opp rubbel og bit! Er det ikkje kjekt aa laere om matvanene vaare, folkens? Haha, la gaa.

Neste dag chilla vi i Puno paa det nokre vil kalle ein svaert suspekt, ehm, kva skal vi kalle det, hostell-aktig plass. Det saag verkeleg ikkje ut og var shabby som faa, men vi storkoste oss. Vi har verkeleg endra krav til standard paa turen. Faar vi baade dopapir OG varmt vatn er vi kjempe-happy. Og faar vi i tillegg komfortable senger er vi i himmelen. Dessutan var folka der kjempekoselege, og gav Julia gjormepotet med, fekk ho vite etterpaa, stor sjanse for makk i. M-mm! Ops, der kom meir matvane-info. Kva kan vi seie; vi er jo berre kjempeinteressante.

Akkurat nuh befinner vi oss i hovudstaden av Bolivia, La Paz. Aa komme seg hit var ein smaa-absurd opplevelse, daa dei faktisk paa eit tidspunkt maatte frakte bussen over ei elv paa ei flaate, og oss turistane i baat. Korleis dei fekk det til har vi verkeleg ikkje snoring om. Vi har bilder, men faar ikkje lasta dei opp nett no.

Fordi vi faar lasta opp saa faa bilder droppar vi aa fortelle meir om La Paz for neste innlegg. Gled daakke, for meir absurde ting har skjedd, og kjem til aa skje. Trust us.

Take care, amigos :)

Dagens outfit

2011-04-07T10:12:00.000-07:00

Innstilling: "Du er ei lita peruviansk dame, kjolen er lang og du faar ikkje pustebesver av det stramme beltet!"

I Norge har vi Dressmann, i Peru har vi Ponchomann!

Fiesta paa Amantani-oya midt uti Titicaca-sjoen, ca 4000 moh. Panfloytemusikk og full fest!

Shake your hips like battleships!

Ariba!

Machu Picchu

2011-04-04T19:28:00.000-07:00

Hei hei hallaa! I Cuzco meldte vi oss paa ein firedagers tur til Machu Picchu, der den forste delen bestod av sykling ned eit bratt fjell fraa 4000 moh til 1500 moh. Det var pissregn, men moro moro!

Her er gjengen pluss dei tre tyskarane som var med oss, og super Mario-guiden vaar, Luis.

Aldri vore saa vaate i heile vaare liv, saa torking maatte til! Her er vi i Santa Maria, den forste landsbyen vi sov i.

Dag 2: Vi gjekk fraa Santa Maria til Santa Teresa, 2.5 mil. Det begynte regnfullt og graatt, men utpaa dagen blei det full sol og vi vart faktisk solbrente. Du er kanskje toff i pysjamas, men VI er toff i poncho!

Gentleman Anders bar Brita over ei av dei mange iskalde elvene vi maatte krysse. Aawwww.

Gjengen! Det var stupbratt ned, og vi gjekk over mange ras, nokre berre dagar gamle. Litt schmaaskommelt, spesielt naar guiden ropar; "Quick, quick!"

Dag 3: Denne dagen skulle vi eigentleg gaa delar av "The Inca Trail" og sjaa Machu Picchu fraa ein hog fjelltopp, men pga eit nytt ras som blokkerte vegen var vi stuck i Santa Teresa heile dagen med ein full guide. No kidding.

Men delar av vegen til Aguas Calientes, byen rett ved Machu Picchu og vaart siste stopp, kunne vi gaa. Brita, Trude og Julia valte aa ta toget pga monsterblemmer og divers, mens Anders, Linn og Eirik var sporty og gjekk langs togskinnene. Dei saag litt av Machu Picchu paa vegen og fekk ein liten smakebit av det vi skulle faa oppleve neste dag.

Nemleg det her! Dag 4 gjekk vi Macchu Picchu, og begynte allereie kl fire om morgonen. Ein bratt og hard tur opp fjelltrappene, men veldig verdt det, for det var utruleg vakkert! Fascinerande korleis inkaane har faatt det til. 2200 moh.

Her er utsikta fraa fjellet Wayna Picchu, som Brita, Linn og Eirik klatra opp. Bokstaveleg talt klatra, for det var superbratt!

Utruleg vakker utsikt, 2667 moh.

Fantastisk oppleving!

Dette blei eit veldig kort og hurten i sturten-innlegg, men vi maa rekke bussen fraa Cuzco til Puno. Snakkast, amigos! Haapar alle har det kjempebra! :)

Lima, Cuzco, lama, Eirik! :D

2011-03-30T20:22:00.000-07:00

Hola! Como estas? Estamos muy bien!

Etter eit par dagar i Lima der vi blant anna åt lamakjøt...

Iiih! Tilgi oss, Dinna!

Så tok vi 21-timers nattbuss (med svært komfortable seter, men ekstremt svingete vegar) til...

... Cuzco! Der vi fann...

... Eirik! Wee! Kjempekjekt å sjå han att! Vi hadde prøvd forgjeves å ringe han heile dagen, og så plutseleg dukka han berre opp bak oss på gata. Kjempekos!

Overalt går det pittesmå peruvianske damer med tung bør og ein lama i handa. Eirik kallar dei for kjøleskapdamer, fordi dei ser ut som om dei har konstant eit kjøleskap på ryggen.

Vi har ridd! Veldig fin tur, men fytti grisen så skummelt i nedoverbakke! Oioioioi... gjørmete og humpete og bratt. Pluss at Linn sin hest feis og dreit heile vegen, Eirik sin hest var uvenn med alle dei andre hestane, Brita sin hest berre ville stoppe og ete gras heile tida og Julia og Anders sine hestar var ekstremt utolmodige av seg og helst ville vere førstemann... Men elles ein super tur opp til eit månetempel og eit apetempel (sjølv om det ikkje er apar her, men men, er ikkje alt ein skal forstå her i livet). Nydeleg utsikt!

Glade og fornøgde ryttarar!

Anders med utsikt over Cuzco.

Tøff lama-dame.

No har vi booka oss tur til Machu Picchu, og set avgarde kl sju i morgon tidleg, hoho. Så då blir vi ikkje å få tak i på fire dagar. Vi har store forventingar til denne myteomspunne turen! Snakkast, alpakka! :-)

Dagens outfit

2011-03-27T20:27:00.000-07:00

Rio, Ilha Grande og Paraty

2011-03-27T09:32:00.000-07:00

Hallaien! Grunnen til at vi ikkje har blogga paa lenge er at vi har det saa travelt med aa kose raevene av oss heile tida, og hakke tid :-)

No er vi i Lima, Peru, og har nett komt oss etter to reisedogn. Snart skal vi kontakte Eirik, vaar norske kompis som bur i Arequipa for tida, og planlegge reiseruta i dette spanande, nye landet. Vi kryssar fingrane for: lama, inka-ruinar, oase, saltorken, Bolivia-besok, Titicaca-sjoen, god mat, komfortable bussar, musikk, alpakka-ull og Amazonas.

Alle bileta ligg som vanleg hulter til bulter, so deal with it! Hehe.

Rio var ein fantastisk by, der vi stortrivdes mellom flotte fjell og nydeleg strandsone.

Ipanema-beach var den finaste, rolegaste stranda der profesjonelle beach-spelarar fraa heile verda herjar volleyballbanene.

Mari Bergum og Kjersti Hansen, som vi kjenner fraa volleyball i Noreg. Kjempeflinke, unge spelarar som vi har stor trua paa!

Linn blei med paa litt av treningsokta. Det gjorde godt for kloande volleyballfingrer.

Her et vi ein fantastisk smakfull lunsj med dei norske volleyballjentene og Gus.

Kjersti og Mari!

Obama var i Rio, og byen var snudd fullstendig paa hovudet. Sikkerheitstiltaka var overveldande; tanks, hestar, militaere koyretoy, helikopter, marinebaatar og tusenvis av politifolk overalt. Wow! Tryggaste plassen i Brasil, that`s for sure. Paa bildet over ser de ein banner som eit fly flaug med att og fram over Copacabana med bodskapen; "Ikkje ta oljen vaar - Obama go home!"

"At the Copa, Copacabana..." Vi budde ei blokk fraa Copacabana, der bolgene til tider var saa store at vi blei skylt i land berre vi stod med vatn til knea. Ku-hult! Var utruleg herleg aa ha storbyen og stranda saa naere kvarandre... alltid noko aa finne paa!

Mari og Kjersti i full kamp mot det andre norske beach-paret som trenar i Rio; Janne Kongshavn og Ragnhild Aas. Kjekt aa sjaa dei utfordre kvarandre.

Ananas er godt, og denne seljaren hadde ein spesiell salgsteknikk ved aa snike seg inn pa folk og brole "WOAHH!!" saa dei hoppa i sky. Vi maatte jo nesten berre kjope.

Vi maatte sjolvsagt opp og sjaa Jesus-statuen som staar paa ein fjelltopp og voktar over byen. Det var toft aa sjaa denne enorme, majestetiske statuen og den flotte utsikta over byen, MEN... Vi er verkeleg ikkje gode paa stappfulle, turistifiserte attraksjonar. Det kr-y-ydde av slitsomme, amerikanske turistar med botox i trynet. Hehe. Vi kom oss egentleg ganske fort ned att derifraa og fann ut at vi droppa sukkertoppen, sida vi fekk meir enn nok av den fine utsikta herifraa...

Men det var jo sjolvsagt verdt det - sjaa paa det her! Helikopteret de ser var del av Obamas sikkerheits-sirkus.

Bolger paa Copacabana! Sjuke naturkrefter i sving... faar det ikkje heilt med paa bildet kor store dei var, men Linn, Trude og Anders fekk verkeleg kjenne det paa kroppen.

Obama-day! Etter aa ha brukt ein heil dag paa aa jakte paa Obama skulle vi saa gjerne sagt at vi fekk sett han, men den gang ei. Vi trappa opp i down town Rio for aa sjaa og hoyre han halde ein tale, som i utgongspunktet skulle vere ute. Men planane var endra i siste liten, saa han skulle kun tale inne for eit faatall menneske. Vi tenkte likevel at han kom til aa komme ut og vinke, saa vi stod i seks (SEKS) timar og venta blant demonstrantar, kommunistar og journalistar utan saa mykje som eit lite vink. Snufs. Han sneik seg inn bakdora, den tullingen. Men det var toft aa vere der berre for aa kjenne paa energien og stemninga rundt aa ha verdas mektigaste mann i byen.

Ein ganske saa mektig kontrast mellom alvorlege miltaerfolk og opphissa demonstrantar.

Mimimiii! Litt surmuling maatte til... "Herregud, du er treig, Obama," som vi laerte Gus aa seie, haha. Vi laerte han masse nyttig norsk, og han blei til slutt veldig god:

"Kom an, karar!"
"Fy faen, du er treig, Julia..."
"Da lyte vi!"
"Da likte du..."
"Ballar av staal"
"Sjukt."
"Ka faen sa du?"
"Herregud, Obama..."
"Sytalaust"
"Gje meg ein ol, takk"

Men ikkje nok med at vi venta utafor der Obama skulle halde talen, vi troppa òg opp utafor hotellet hans i haap om aa faa eit lite glimt. Vi saag han ikkje daa, men seinare gjekk Anders, Brita, Julia og Gus seg ein liten kveldstur for aa sjaa strandgata ein siste gong paa nattestid. Daa kom plutseleg Obama-sirkuset hylande forbi oss med Obama sin bil midt oppi eit hav av politi og miltaere. Vi var fem meter unna han. Det viktigaste er ikkje at vi har sett Obama, men att Obama har sett oss!

Ah, den Obama, den Obama...

"Eg har ei hone aa plukke med deg, Obama," - Gus.

OL i Rio 2016...? Yes, please! Kunne gjerne ha vore mykje lenger i Rio. For ein fin by!

Sjaa berre paa desse nydelege maleria som var utstilt i gatene... Vi brukte seks dagar i Rio, der vi og fekk ein liten smakebit av det yrande, brasilianske utelivet. Vi gjekk ut paa ein nattklubb som Linn sin brasilianske venn, Vitor, anbefalte oss... og hei, for eit liv! Stappfullt dansegolv med musikk som gjorde oss dove i to dagar, no kidding. Men fy flate, saa goy! Rrrriba!

Etter nokre fine dagar i Rio, gjekk turen til paradisoya Ilha Grande.

Vi mista baaten til oya saman med tre hyggelege australske karar og ein israelitt, som vi blei hengande mykje med. Australierarararararane gav oss ein liten innforing i surfing, wee! Det var kjempegoy, men òg veldig vanskeleg.

Her er vi paa Lopes Mendes, som er kaara til ei av verdas 10 vakraste strender.

Oppholdet paa oya var supersosialt, og vi blei òg kjent med to kjempeartige britar, blant anna Rory, som er paa bildet over. Hadde det mykje moro med desse folka her!

Den eine dagen delte vi oss, og Trude, Linn, Julia og Rory hadde ein avslappande (og adrenalin-fylt!) dag paa stranda. Det som krydra dagen litt var at Trude og Julia blei redda av fire lifeguards langt ute i dei store bolgene, ops. FOR eit styr! Trude, Rory og Julia var ute og herja i bolgene, og blei plutseleg tatt med den sterke strommen litt for langt ut til havs. Rory var litt naermare land enn jentene, og provde aa vinke dei inn att. Trude og Julia skjonte ikkje alvoret og leika, herja og tulla seg. Julia toysa litt for mykje, veiva med armane og ropte "hjelp" til Rory, for ho tenkte "Oj, dette burde eg ikkje gjere paa ei strand full av livvakter". Ho angra seg med ein gong, men det var for seint, for to sekund etter kom fire livvakter med surfebrett og hjalp dei inn att. Saa ut-ru-leg flaut. Alle paa stranda saag paa, og Linn var blitt skikkeleg bekymra. Men det var kanskje ikkje saa dumt at vi fekk drahjelp inn att, for endaa saa hardt vi svomte mot land, kom vi oss ingen plass. Vi holdt i alle fall paa aa le oss i hel etterpaa, sjolv om ein liten del av oss har faatt storre respekt for havet.

Brita, med sin antibiotikafiserte taa, Anders og bakfulle Gus tok samme dagen ein 12 kilometers gaatur til eit beromt fossefall paa oya.

Turen gjennom regnskogen var veldig flott, og dei saag og hoyrte broleapar paa naert hold, som slengte seg i bambustrea rett over hovuda deira. Paa vegen tilbake stoppa Anders braatt opp og sa; "Look, a snake!" For to-tre meter foran fotta hans kryssa ein 2,5 m lang slange vegen. Den var feit og skremmande. Caninana-slange, google it.

Her er dei nesten nede att og nyt utsikta mot sentrum.

Skogstur tilbake fraa Lopes Mendes eine dagen. Ein solid gaatur som gjorde godt for slappe feriekroppar. Nydeleg sti med Tarzan-lianer og bambus overalt. Vi saag forresten "porcupine", som saag ut som ein treklatrande gris med piggar, og smaa, sote apekattar.

Lopes Mendes! Too cool for school.

Nydeleg solnedgang paa baattur rundt Ilha Grande.

Rory designar cruise-skip, og var nett som ein liten unge daa han saag denne utsikta.

Vi blei og kjent med dukkaren Scott i midten paa bildet over.

Vi fann ut at vi ikkje berre skulle feire Linn sin bursdag, men ei heil birth-week! Derfor blei det kake og ol fem dagar paa rad, paa alle dei som ikkje gjekk paa antibiotika. Dumme Brita-taa. Legen seier at taanagla vil dette av, saa Brita vil nok legge igjen ein del av seg sjolv i Andes-fjella. Gledar seg vilt til det.

Kjoleinnkjop! Linn fekk seg bursdagspresang, nemleg den finaste kjolen paa oya.

Bursdagsmiddagen bestod av kyllingstroganoff - beste middagen ever!

Gjengen minus fotograf Brita og ein tissetrengt australianer. Her snakkar vi bursdagsselskap paa stranda. Hipp hurra for Linn, 20 aar! Godjenta vaar! Bursdagskvelden blei avslutta med gitarspeling paa stranda til langt paa natt... Veldig koseleg. "Beste bursdagen ever," seier Linn :-)

Etter Ilha Grande blei vi med britane til den utruleg idylliske kystbyen Paraty, der vi hadde tenkt aa sove ei natt. Men pga litt daarleg planlegging og daarlege bussforhold, fekk vi berre dagen og kvelden i denne fine byen, for vi maatte ta nattbuss til Sao Paulo for aa rekke flyet til Lima.

Reisegjengen pluss Rory, Scott og Gus. Kjemperart aa seie hade til Gustavo, denne kjernekaren som har fulgt oss gjennom heile Brasil. Men han har lova aa komme og besoke oss. We`ll meet again, Gus!

... Ehm, veit ikkje heilt kva vi skal skrive her... Forever young!

Klokka halv fem paa morgonen kom vi fram til Sao Paulo, rimeleg sovndrukne etter birth-week og lite sovn. Men guri malla saa kjekt vi har hatt det i Brasil. Vi har blitt kjent med utruleg kjekke folk, sett fantastisk flotte plassar, og tida har berre gaatt saa altfor fort!

No skal vi lausrive oss fraa dataskjermen og ut og oppleve Lima. Haapar alle har det bra - kjempekjekt aa hoyre livsteikn der heime fraa òg (hint-hint-hint, vi les kommentarane flittig ;-). Haapar snoen tinar snart; vi forstar at daakke er leie! Store reiseklemmar fraa lamaland (spesiell lama-helsing til DINNA;D) <3

Eirik - du bor ta telefonen i dag!

"Fly like a butterfly, sting like a bee!"

2011-03-17T18:31:00.000-07:00

Fly like a butterfly...

Naar man skal hangglide...

... klor man seg litt nervost i hovet og kjenner paa sommarfuglane i magen...

... tar paa seg passande utstyr og hoyrer skrika fraa andre som hoppar ut i lufta...

... staar og betraktar den nydelege utsikta og tenker paa at det er 500 meter ned...

... gjer seg klar med piloten...

... og paa 1, 2, 3 tar man springfart ned rampen, og er plutseleg ein fugl som FLYYYR!

Wooohooo, det var jeskla kult! Foltes ut som aa vere ein fugl som segla over Rio. Vi saag Jesus-statuen, skyskraparar, stranda, Favela (den fattige delen av Rio), og helikoptera til president Obama, som er i byn! Det heile var over paa 10-15 minutt. What a feeling!

Sting like a bee...

Linn drakk ein cola etter hoppet, og kjente plutseleg eitt eller anna i kjeften... som stakk! Ho vart faktisk stukken i ganen av ei bie. Morsomt at Big Bang har ein sang som beskriver delar av dagen vaar saa godt!

Seinare paa ettermiddagen stakk Julia, Linn og Gus til Panema-beach for aa leite etter kjente volleyballspelarar. Yes, klarer ikkje aa halde oss unna! Og kva fant vi?

Iver Horrem og Oivind Hordvik! Noregs OL-haap i beach. Julia og Linn prata ei stund med Oivind, ein meget hyggeleg bergensar. Saa vi har faatt eit lite innblikk i livet til ein beach-proff!

Vi skal tilbake og sjaa dei trene i morgon, og kanskje mote nokre volleyball-venninner... Men no skal det spelast kort, snakkast! :-)

Iguassu Falls! (Fraa argentinsk og brasiliansk side)

2011-03-16T19:33:00.000-07:00

Halloen! Jada, vi gir fortsatt jernet, Katrin!

Her har vi vore dei siste dagane:

Paa sondag reiste vi for aa sjaa Iguassu Falls fraa den argentinske sida, saa no kan vi skryte paa oss eit heilt nytt land vi ikkje hadde planlagt aa reise til. Der blei vi med paa ein kort, klissvaat, kjempeartig baattur som tok oss inn i sjolve fossane.

Utsikt fraa baaten...

... for vi maatte pakke vekk kameraet, og suste inn i fossen slik som dei gjer paa bildet her. Det var faktisk eit kick!

Her har vi gjengen! Ganske saa gira etter adrenalin-rushet.

Vi gjekk mange forskjellige stiar som gav oss fantastiske utsiktspunkt til dei mange fossane. Overalt vi snudde oss saag det ut som eit eventyr. Minna oss om Alvenes Dal i Ringenes Herre.

Kan tru vi knipsa mange bilder her, ja! Vi var nesten verre enn japsane...

Wehoo! Her er vi over paa brasiliansk side paa mandagen. To ulike, men begge fantastiske sider aa sjaa fossane fraa.

Massive naturkrefter i sving her, mann.

John Lennon er endaa ikkje lei av oss, sjolv om han maa vente paa oss mens vi bloggar, ops. Alt for daakke, blogglesarar! :-) Her staar dei foran det storste fallet; Devil´s Throat.

Brita nokre meter fraa eit av dei store fossefalla.

Naturfotografen vaar i full sving med aa ta bilde av vaskebjornane, som herja rundt i parken. Dei var saa frekke at dei kom og stjal mat fraa borda til svoltne turistar. Litt morsomt.

Etter tre fine dagar i Fuz do Iguazu tok vi dognbuss til Rio de Janeiro i heile 27 timar. Men det gjekk faktisk heilt fint, for setene i bussen var megakomfortable. Noko heilt anna enn norske bussar! Vi spelte vekk tida paa viggo-kortspel og drrrritartige filmar dubba paa det utruleg forstaaelege spraaket portugisisk. Vi laerte oss kanskje eit par nye ord etter dei fem filmane. Oh yeah! ;-)

No er vi framme paa eit koseleg hostell eit minutts gange fraa Copacabana, og har brukt dagen paa aa sjekke ut dei to storste strendene. Her skal vi vere i fem netter og utforske det Rio har aa by paa. Leva livet! Haapar alle har det bra der heime. Spesiell helsing til Solveig; god bedring, snuppa! Ciao!

Brasil, baby! Og Argentina?

2011-03-12T14:30:00.000-08:00

G´dajen! Tenkte vi skulle vere flinkare til aa oppdatere, sida folk syns vi var litt sloeve med det i Afrika... Sorry mates, men prov aa finne internett i bushen sjoelv, saa skjonar de kva vi meiner! ;-)

Det har ikkje skjedd saa forferdeleg mykje sida sist, men oppdatering skal bli! Paa mandag landa vi i Sao Paulo, der vi fann oss eit koseleg hostell. Den forste natta med karneval i gatene var kjempegoy! Vi joina nokre hyggelege folk fraa hostellet som tok oss med der det skjedde, og blei med paa festlegheitane.

Saa, paa onsdag, tok vi turen til Campinas, to timar nordaust for Sao Paulo. Der traff vi Charlie, kompisen vaar som vi motte i Australia. Vi fekk bu hos han og dei tolv kompisane hans i eit studenthus rett utafor universitetet deira. Der sov vi i to netter og fekk oppleve litt av det brasilianske studentlivet med grilling og chilling. Kjempehyggelege folk, som hjalp oss mykje med kva vi skal gjere vidare. I samme slengen har vi faatt ein ny turvenn! Han til hogre paa bildet i gront, Gustavo, som liknar noko grasat paa John Lennon. Han i midten er Charlie. :-)

Her er vi med og et lunsj paa universitetet. 30 000 studentar gaar her, og 4000 et i denne kantina kvar dag! Ein opplevelse i seg sjolv.

John Lennon skal hjelpe oss gjennom Brasil og vere turist i sitt eige land. :-) Her er vi heime hos han med faren og hunden sin, for aa hente pakkesaker til turen.

Nokon som kjenner igjen han her? Vi trudde han var typisk norsk, vi!

Saa tok vi nattbussen til langt, langt, langt sor i landet til Iguassu Falls! Her har vi sjekka inn paa eit nydeleg hostell, og har brukt dagen i fuglepark...

... og paa bading og biljard. I morgon skal vi til Argentina!! Vi skal paa dagstur for aa oppleve den argentinske sida av fossane, og paa baattur ved sjolve fossefalla. Det trur vi blir jysla kult! Paa mandag skal vi sjaa den brasilianske sida av Iguassu Falls, som skal vere den vakraste, og kanskje rappellere ned? Stay tuned!

It´s gonna be a bumpy ride! (Sor-Afrika og Mosambik-safari)

2011-03-08T05:24:00.000-08:00

Hallo vakre vene! Har daakke sakna oss og vaare fantastiske livsteikn? Vi maatte altsaa til Brasil for aa faa skikkeleg internett til aa blogge om Afrika, so here we go go go! Vi har vore paa ein 17-dagars tur fraa Johannesburg i Sor-Afrika, til austkysten av Mosambik og tilbake. Her kjem nokre smakebitar heilt hulter til bulter fraa denne fantastisk kjekke turen!

Det her er Vusi, ein guide som jobba paa ein bush-camp utafor Kruger Park, Sor-Afrika. Vi var paa game walk (leita etter villdyr), vi saag sjiraff! Og ja, Anders har allerede planlagt aa reise tilbake til Vusi. Vusi kan alt om dyrebais, bush, natur og kultur. Vi fekk smake amarula-frukt, ¨Afrikas viagra¨, hehe. Anders, Linn, Vusi og nokon andre fraa gruppa vaar hadde spyttekonkurranse med impaladrit. Anders vann og forsvarte Noregs aere!

Sjiraffffffaaarrr! Her var vi òg paa grensa til Kruger Park (uten gjerde i mellom), i Sor-Afrika.

Paa toppen av monstertrucken vaar, som heiter Nelly, av alle ting! Her fekk vi sitte store delar av turen og speide etter dyr. Kjempekjekt! Det var til tider saers utfordrande aa ikkje bli spidda av tornete greiner, og utruleg humpete veg. Berg- og dalbane.

Nelly! Denne firehjulstrucken tok oss med paa vegar ingen annan truck ville takla. Humpetittentei gjennom bushen!

Slekking under eit gigantisk tre i bushen! Det var kjempegoy med bushcamping. Vi sov i telt, og lagde baal og god middag kvar kveld. Utruleg sosialt og koseleg.

Det var mange timar i truck, saa vi fann fleire rare og kreative plassloysingar. Frysen vart godt brukt.

G.D.! Guiden vaar! Guten vaar! Her kloyvar han ei kokosnott... Fersk kokosnott er yummy!

Barkveld i Inhambane! Her har vi vakre, vene New Zealand-jenta Debs i forgrunnen. Vi blei kjempeglade i denne sprudlande, herlege jenta!

Her ligg vi paa stranda og slappar av etter aa ha snorkla i eit reef utafor Vilanculos, Mosambik. Idyll!

Konkurransemennesket Trude vann seg 4 shottar og ein ol fraa Linn i dart! Men, sida det var saa billeg, vart heldigvis ikkje Linn ruinert... Skummelt billeg!

Her badar vi i den krokodilleinfiserte innsjoen Massengir paa 20-aarsdagen til Julia. Maatte jo gjere noko minneverdig paa denne dagen, saa daa vart det aa svomme i samme innsjo som krokodillene! Smaaskummelt, men vi lever fortsatt.

Norske Mathilde og zebra paa superkloss hold! Hluhluwe Park, Sor-Afrika.

Vi vart nokon racerar paa aa sette opp telt!

Skuleelevar ved ein skule i Zululand, som dansa og sang for oss. Det var ein heilt ubeskriveleg opplevelse! For ein trokk i dei ungdommane! Fantastiske stemmer og toffe dansar som blaaste oss over ende. Det heile byrja med gospelsang som gav oss frysningar og taarer i augene. Minne for livet!

Norske Karoline ved ¨hundehusa¨ vaare paa Drifters Camp, Zululand. Megakoseleg plass med badebasseng og dyr vandrande rundt. Anders tok seg ein kveldsstur aleine og gjekk berre litt utafor campen, der han kom heilt kloss oppi gnu, kudu, zebra, niala og andre dyr. Neste morgon gjekk baade han og Gunther-mannen fraa Belgia paa ein grytidleg, sjolvstyrt morgonsafari. Her er bilder fraa kveldsturen til Anders. Vi andre skulle onske vi blei med - berre sjaa saa flotte bilder Anders tok!

Female kudu.

Fraa venstre: Niala, blesbuck (som det berre finns 1000 av, og som eigentleg ikkje skal vere i dette omraadet! Guidane trudde ikkje sine eigne auge daa Anders viste dei bildet... Folk betalar i dyre dommar for aa jakte paa desse skjeldne dyra), og niala igjen.

Male kudu, med blue balls monkeys i bakgrunnen. Staselege dyr!

Paa Karoline sin 21-aarsdag hadde mange av oss driteproblem, for aa seie det fint, saa vi tok bursdagen igjen seinare med champagne! Her ser vi Debs klokka halv ni om morgonen den siste koyredagen. Det var jo sjolvsagt ein heilt naturleg start paa morgonen aa ta oss ein liten champagne- og Amarula-fest i baksetet. Vi maatte jo starte den siste dagen med stil!

Vi vart kjempegodt kjent med desse to godjentene paa bildet her, fantastiske Debs og G.D., og kom godt overeins med dei fleste i gruppa... Bortsett fraa eit par stykk (vi kallar dei for Dragen og Svampen), som gjorde livet surt for alle andre den siste veka. Makan til folk har vi aldri vore borti for. Men vi valgte og velger fortsatt aa fokusere paa alt det positive!

Her kosar delar av gjengen seg med hummer i Inhambane. Vi fekk masse god sjomat paa turen! King Fish, Barakuda, prawns, calamari med meir. Maten paa turen var kjempegod.

Vi saag masse elefantar! Nydelege dyr.

G.D. og zebraer i Hluhluwe Park!

Vortesvin i Hluhluwe-parken! Pumba! Vi samanlikna alt med Lovenes Konge-filmen paa denne turen, hehe... ¨Sjaa, der er Pumba! Og Zazu!!¨

Hyene naer bilen paa night-game-drive i Kruger Park.

Brita og Debs!

Villkvinnen Trude!

Naturens brutale gang... Gribbar som kastar seg over giraff-kadaver utafor Kruger Park.

Mini-ugle, Kruger Park.

Blue ball monkey, Hluhluwe.

Vi snorkla med 12 meter lange kvalhaiar i Inhambane! Saa utruleg kult! Vi fekk ingen bilder av sjolve turen, men teikna ein illustrasjon paa stranda av ca kor store dei var. Kjempekjekk sjosafari med ein ribb som koyrte i ca ein million knopp paa dei gigfantiske bolgene. Vi kom heilt naere inntil dei flotte kvalhaiane og fekk snorkle ved sida av dei, og saa saag vi delfinar leike i vatnet!

Afrikansk soldnegang.

Vi holdt paa aa le oss i hel av det her! geitene stod rett opp og ned oppaa lasteplanet til ein truck som for i full fart paa motorvegen, uten sikring. Og saa saag dei saa utruleg chill ut!

Vi vart mektig imponert over dei stolte, afrikanske kvinnene og alt dei klarer aa bere paa hovudet!

Mathilde med to sote, smaa vakthundar vi som vi nesten tok med oss vidare, for dei var saa skjonne.

Vi maatte passe oss for giftige skorpionar, slangar og andre bitande dyr overalt.

Yo.

Zazu! Eller i alle fall ein fjern slekting.

Waterbuffalo! Svaere doningar. Julia stod fem meter unna ein slik ein morgon (med gjerde i mellom, vel aa merke).

Flodhest! Dei braaka noko sinnsjukt om morgonen, og er overraskande raske til beins! Og saa er dei ikkje redd for noko anna dyr, men for sin eigen skygge er dei redd.

Struts! Vi aat strutsekebab ein dag. Tastes like chicken. Hehe, nei, smakte som oksekjott.

Aww! Blue ball monkeys.

Nashorn! Vi saag 3 av ¨The Big 5¨ paa turen. Dei 5 store er nashorn, elefant, boffel, leopard og love. Vi saag dessverre ikkje dei to siste, til tross for intens speiding og love-onske fraa jegar Tveito og oss andre. Men graset var veldig hogt no paa slutten av regnsesongen, saa det var vanskeleg aa sjaa. Men Afrika, we´ll be back!

Karoline i dans med elevane ved zulu-skulen vi besokte.

Linn og Karoline klipte guiden vaar! Haha! Det vart faktisk veldig fint, til tross for ein interessant prosess.

Superkult marked i Johannesburg!

Twister med Debs siste dagen! Kjempemorsomt!

Gjengen utafor lodgen!

Og no er vi i Sao Paulo! Saann saag det ut utafor hostellet vaart forste natta... karneval! Linn, Trude og Julia blei med paa moroa ei stund, mens Brita og Anders var jetlag´ed og gjekk og la seg. Karnevalet i Sao Paulo er langt i fraa like spektakulaert som i Rio, men likvel veldig, veldig kjekt!

Saann, det var ein smakebit av Afrika! Men no skal vi ut og prove aa finne Marte og kompisen vaar Charlie i Sao Paulo. Snakkast, godt folk! :)

Mini-livsteikn fraa Mosambik :-)

2011-02-27T08:39:00.000-08:00

Halloen alle ihopa! Julia her :-) Tenkte eg nett skulle lage eit mini-innlegg i hurten og sturten og seie at vi er i live og kosar bakenden av oss her i Afrika! Eg og roomien vaar, New Zealand-jenta Debra, prover det supertreige internettet borti hogget fraa der vi bur, mens resten av gjengen har spasert tilbake til lodgen vaar. Saa det blir ingen bilder, dessverre, men vi skal blogge skikkeleg om safarituren vaar seinare!

Vi begynte reisa i Johannesburg; ei gruppe paa 13 stk i ein megatruck som heiter "Nelly", og er no komt fram til Inhambane i Mosambik. Eg veit ikkje ka eg skal begynne aa fortelle om! Vi har sett masse toffe, ville dyr (elefant, giraff, boffel, hyene, zebra, flodhest...), blitt jaga av apekattar, koyrt rally paa toppen av "Nelly", og i dag snorkla vi med kvalhai! For eit kick! For det forste var baatturen sinnsjukt goy, med hoge bolger og full fres, for vi fekk hoppe uti og vere heilt naere dei 8-15 m lange, nydelege dyra. Fantastisk!

Tusen takk for alle koselege bursdagshelsingar, forresten! Eg feira 20-aarsdagen rundt baalet i idylliske Massangir med ein utruleg kjekk gjeng. Heilt herleg :-) Vi har forresten faatt prove frukt fraa Marula-treet du fortalte meg om, Kajsa, og i kveld skal vi kose oss med Amarula :-)

Haapar alle har det bra der heime - veldig kjekt aa lese kommentarane! Hald ut i snoen ;-) See you, lovelies!

Koalas have a particularily bony ass!

2011-02-15T04:16:00.000-08:00

Hey you old crooks!

Vi er i Sydney, og kom nettopp fraa ein kjempekoseleg live-musikk-bar (som spelte Time Is Running Out, Dinna!) berre for aa blogge for daakke. Alt for dykk, kjaere venner!
For aa ta det fraa byrjinga, saa har vi reist fraa Airlie Beach til Townsville og til den yrande storbyen Sydney. I Townsville saag vi faktisk spor og oydeleggingar etter Yasi, der trea laag flate. Vi flaug med Blue Virgin Airlines til Sydney Airport, der det viste seg at det var klin umuleg aa faa seg overnatting (Sydney var heilt fullbooka pga helg og valentinsdagen). Men, med hjelp av ei dame som gav oss litt halvkriminelle loysingar, fekk vi sove forste natta paa flyplassen (paa eit luksushotell!) og dei tre siste midt i sentrum (i ein lurvete svinesti). Riktignok med fem personar paa 4-mannsrom, saa vi maatte snike oss rundt for ikkje aa bli oppdaga. But a man's gotta do what a man's gotta do!

Her i byn har vi sett den o'store operaen:

Raakul arkitektur av ein danske. Huska ikkje kven, men han var ein flinkis.

... og den o'store brua, Harbour Bridge:

Vi har vore i Sydney Aquarium:

... med hai! Akkurat saanne snorkla vi med...

Hehe, tulla. Smask!

Det her er dugongs, dei kulaste vesena paa jord (syns Julia). Det var saanne vesen som sjomenn trudde var havfruer for i tida. Det ser man jo. Brita: "Stygge kvinnfolk eller desperate mannfolk, eg veit ikkje eg..."

Vi fekk sjaa hai, skilpadder, rokkar saa store som flygande golvteppe og all slags fisk i toffe undervannstunnellar!

Vi hadde med oss Maria denne dagen, som studerer i Canberra! Kjempekoseleg! Etter nesten 13 tima med vandring, sightseeing og turistattraksjonar, kosa vi oss paa med god mat og vin, for vi sendte ho paa toget heim igjen til Canberra.

Her saag vi ein 4D-film-simulator som tok oss med paa ein humpete tur gjennom Australias villmark. Very cool!

Vi reiste paa toppen av Sydney Tower, med utsikt over byen 250 m opp i lufta:

Dagen etterpaa saag vi uberkule dyr i Sydney Wildlife World:

Denne 5 meter lange krokodilla heiter Rex, er 45 aar og likar lange turar i skog og mark. Anyone interested?
Vi klarer aa styre oss - han var schkommel! Nok aa sjaa denne dinosauren gjennom glas. Han et berre ein kylling i veka, og klarer seg paa solenergi. Kult, eller? Eg tenke du vart interessert no ja!

(WARNING: Slange-bilde ahead)

Saa sote!

Kenguruar som sloss! Elles laag dei stort sett og chilla i solsteiken, og er berre aktive om natta.

Brita fekk halde pinnedyr og likte det!

Massemasse slangar, reptilar, insekt og andre rare dyr.

Kjempesote wallabys! Saanne var vi paa fotojakt etter oppi nord daa vi koyrte til Airlie Beach.

Vi har og gaatt i nydeleg botanisk hage, som var ein gedigen park med store, fine tre og kjempeidylliske omraade der folk slappa av og par kosa seg paa valentinsdagen. Her blei Linn ein fuglevenn og fotoattraksjon for andre turistar!

Ho gav dei notter, noko som fall veldig i smak!

Vi har sett mange superflinke gatemusikantar, blant anna The Wildhearts, som vi sat oss ned midt paa gata og hoyrte lenge paa fordi det var saa koseleg. Vi vart og headhunta av ein crazy gjoglar som sjonglerte med kniv og motorsag oppaa ein tre meter hog einhjulssykkel! Han hooka tak i Anders, som maatte kaste knivar til han som del av showet.

Vi blir stadig vekk stoppa paa gata av folk som vil hjelpe oss, prate, gi oss gratis internett eller sjonglere med knivar. Folk er saa hyggelege her! Vi har blitt kjent med masse koselege folk, og minst hoyrt masse fin musikk! Sydney er ein flott by.

I dag har vi hengt mykje i Hyde Park og lada opp batteria til neste stopp - Afrika!

Sjaa saa fint ho kan smile, viss ho vil!

Aw :)

Vi fann stampuben til Kristine og gjengen! Kjempekul :)

Dramatisk sjakk-kamp i parken, med superseriose gamle menn.

No skal vi tilbake til det STINKANDE, crappy, shabby, skabbete hotellrommet vaart (som heldigvis var eit rovarkjop) og pakke til Sor-Afrika, oh yeah!

Ganske trist aa forlate dette fantastiske landet, men vi har jo mange fleire land foran oss!

Forresten, angaande the bony ass, koalabjornane brukar den til aa sove i tre. Som Trude sa: "Koalaane kom best ut av evolusjonen, ete og sove heile dagen."
Speaks, honeys! :)

Time of our lives!

2011-02-09T17:36:00.000-08:00

Yaaahrrrr!
Du har no gleda av aa lese om vaskekte piratar. Vi har nemleg vore paa 4-dagars segletur med den 110 aar gamle skuta Solway Lass! Det var meininga vi skulle vere 32 passasjerar, men pga Yasi-fjasi var vi kun 13 stk. Noko som gjorde at vi blei kjempegodt kjent med baade crew og passajerar, og fekk mange fordelar! Vi kunne dykke paa plassar vi elles ville vore for mange til, gaa fantastiske regnskogturar vi elles ikkje kunne gjort og hadde mykje meir tid og friheit. Thank you, Yasi!

Dagane begynte med herleg frukost av kokken Nickers, som og var vaar eigen private sangstjerne paa baaten. Ho lagde fantastisk mat til oss, og vi gjekk ikkje svoltne eit sekund. Vi var med og reiste segla i lag med resten av crewet (Captain Big Tim, Little Timmy, Nick og Ash), og fekk slenge oss i tau fraa baaten. Men ingen slo Little Tim i Tarzan-slenging - han slengte seg fraa hogste masta (Anders: "... og ingen andre fekk lov :-/ )

Elles sa sclekka vi i "the bownet" framme i baugen:

Snorkla med SKILPADDER og HAI!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (!!!) Det var sjukt.

Som kaptein Big Tim sa; "If you don't see a turtle here, you're a big fat looser!
Men vi er no vel ikkje losers! Det var heilt fantastisk aa snorkle i Great Barrier Reef med tusenvis av fisk og nydeleg korall!

(Foto: Nickers. Ho var bedre til aa lage mat enn aa sikte kamera)

Han som blunka paa bildet er den morsomaste fyren som finns! Han ser ut som ein pirat, vil vere ein viking, men er eigentleg eigar av ein frisorsalong. Vi holdt paa aa le oss i hel av den her fyren; han var skipets klovn!

Baaten vaar! <3 Ser til og med kulare ut med segl.

Julia paa tur bushwalk-tur til toppen "Cairn"

Linn vannpirat!

Delar av gjengen (dei som ikkje var late) gjekk ein 4-timars bush-walk i regnskogen med millionar av edderkoppar og bortimot ingen sti. Det var cool.

Utsikt til Whitehaven Beach.

GAHH!

Ninjas at Whitehaven Beach.

Alle dei fine folka :-)

Aye, mate! Vi leika piratar siste kvelden ombord. Kaptein Tim spelte gitar... megakoseleg.

Black Island, der vi saag skilpaddar!

Bownet.

Vi har faatt i oss rikeleg med neringsrik mat, Annlaug!

No er vi i Airlie Beach og dansar paa bordet, og neste stopp er Townsville, der vi skal fly til Sydney. Snakkast der, lovely peeps!

Forresten... vi fekk ikkje bananer til frukost i gaar! Yasi tok dei. Dumme Yasi.

Bring it, Yasi!

2011-02-05T00:14:00.000-08:00

I gaar saag vi kenguru, i dag aat vi ein.

Hallo vakre mennesker! Kjempekjekt med tilbakemeldingar om kva som skjer heime, sjolv om det var heilt grusomt aa hoeyre om Martin og Jon Eivind... God bedring, karar!

Vi har masse aa fortelle og masse bilder aa vise daakke, og berre ein time internett - so let's go!

Fraser Island. Saa nydeleg! Vi hamna i ein jeep med sjaafoeren Joel og fire kule tyskarar, saa Linn og Julia fekk ove seg paa tysken sin. Etter 6 minutt med ferje ut paa oya cruisa vi rundt i jeep og bada i den ekstremt idylliske Lake McKenzie.

Paa campen traska dei ganske saa soete, men ville, dingoane rundt om kring, og hesteflogene aat festmaaltid av beina vaare. Som den erfarne irske romkameraten vaar sa; "They will wreck your heads!" Vi budde i telt rett paa sanden, og laga all maten vaar sjoelv. Skulle nesten tru vi fekk i oss meir sand enn mat. Men det var kjempekoseleg og kjekt, og kveldane var heilt awesome med drikking under stjernene og gitarspel. Her var vi to netter, og paa dagtid gjekk det i bading i elvar og innsjoar, sjaa paa skipsvrak, gaa i regnskog og helse paa gifitge slangar og hissige ogler.

ADVARSEL! Alle som ikkje likar slangar, ogler og diverse dyr maa lukke augene og scrolle vekk fraa bilda.

Rainbow Beach. Tilbake paa hostellet etter oy-eventyret faar vi vite at den stygge syklonen kanskje vil odelegge for Whitsunday-baatturen vaar, som allerede er bestilt og betalt. Vi begynte nesten aa grine, men hardbarka vestelendingar som vi er skulle vi neimen ikkje gi etter for ein liten regnskur! Saa vi sat oss paa bussen og tok den saa langt nord det gjekk, nemleg...

Hervey Bay. Her fekk vi beskjed om at bussane kom til aa gaa dagen etter, syklonen ikkje var noko problem, og alt kom til aa ordne seg. Med haapet oppe kosar vi oss paa denne idylliske plassen, og legg oss i god tru om at alt er i orden. Men... neste morgon - ingen bussar gaar nordover! Krise!

Etter fire timar der vi har gaatt gjennom ALLE alternativ med hjelp av verdas hyggelegaste resepsjonsdame, vaar reddande engel Kylie, fann vi ut at vi kunne leige ein bil og koeyre opp til Airlie Beach (der baatturen gaar fraa).

Ja, daakke horte rett! Vi har koyrt 12 timar nordover i retning syklonen paa eiga hand, mot alle odds og anbefalingar, med stor risiko dersom skade skulle skje paa den flunkande nye leigebilen.

Vi doypte bilen "Yasi"! Og veit daake kva, det var NULL problem aa koyre opp! Anders koyrte sikkert og fint, og vegane var strokne. Vi skjonnar virkelig ikkje korfor bussane ikkje gaar. Einaste vi opplevde av uver, var ein heilt middels vestlandsregnskur oppi nord.

Vi kom oss trygt fram til Airlia Beach, og paa vegen, kl halv tre om natta, saag vi KENGURUAR! Dvs, wallabies, altsaa smaa kenguruar. Julia telte til 27 stykk. Det var saa utrulig kult! Vi lekte fotojegarar i sikkert ein time og storkoste oss. Ingen brydde seg om at det var midt paa natta paa ein motorveg. Dei var saa sote!

Sjaa for ein stil! Haha.

I dag har vi tilbragt dagen i Airlie Beach, og har nett smakt kengurukjott til middag... Litt rart etter aa ha sett dei smaa, sote dyra hoppe rundt.

Anyways, no skal vi paa denne fantastiske baatturen vi har kjempa saann for, og blir utafor kontakt i 3-4 dagar... og foreldre, det er trygt!

Haapar alle har det bra! Cheers!

We're alive! (Noosa, Fraser Island og syklon-update)

2011-02-02T16:48:00.000-08:00

Howdy mates! Sorry at vi (igjen) har vore daarlege til aa oppdatere, men vi har bokstaveleg talt vore ute paa ei sandoy uten kontakt med omverda. Etter nydelege Byron Bay gjekk reisa til Noosa, der vi blei ei natt paa eit koseleg hostell, foer vi retta nasene mot Rainbow Beach og Fraser Island; verdas stoerste sandoey.

Paa Fraser reiste vi i grupper paa 8 og 9 og cruisa rundt med jeepar med dei fantastisk kjekke guidane vaare. Vi fekk bade i herlege innsjoar, sjaa dingoar paa stoerrelse med hundar som luska heilt inntil campen vaar, henge med masse hyggelege backpackarar fraa heile verda og kose oss langt ut paa kvelden med gitarmusikk under stjernehimmel. Det toppa seg siste dagen daa vi fekk sjaa verdas nest mest giftige slange berre 1,5 m fraa oss! Vi har og sett ogler paa 1,5 m i duell. Toft!

Vi har masse flotte bilder aa vise daakke, men faar dessverre ikkje lagt ut noko paa denne maskina.

Men slapp av foreldre - vi merkar ingenting til syklonen! Her paa Rainbow Beach kjem den ikkje til aa ha noko effekt. Det som er dumt, derimot, er at vi ikkje faar kontakt med arrangorane av baatturen vaar paa Whitsunday Islands, fordi telefonlinjene er ute. Det kan sjaa ut som om den 6 dagar lange seilbaatturen heng i ein tynn traad. Veldig kjipt, men ingenting aa gjere med det, anna enn aa vente og sjaa. Vi er i alle fall fullstendig trygge, saa de maa ikkje bekymre daakke!

Dei internasjonale sim-korta til Anders, Brita og Trude vil av ein eller anna grunn ikkje fungere, saa vi har litt mobilproblem for tida. Men ikkje fortvil naar de ikkje hoeyrer fraa oss paa ei stund, for det har rett og slett med internett- og mobilproblem, ikkje at vi sit fast i ein syklon.

Elles har vi brukt tida paa aa dette ned fraa tre (Julia), fotografere og "jakte" paa villdyr (Anders), ove paa tysken vaar (Linn), smoere oss inn med 20 cm aloe vera i fjeset (Brita) og vinne (nesten) alle dei snaale konkurransane vi har funne paa (Trude).

Den lettaste og billigaste aa faa tak i paa mobil er Linn; +44 79 24 44 56 06

Bottom line er at vi kosar oss villt og er like villt brune! Ho ho. Her er det 30 grader celsius. Korleis er veret heime, daa? Haapar daake har det bra! Cheers!

Brisbane - Byron Bay (paradis)

2011-01-28T01:54:00.000-08:00

Heihei folks! Sorry at vi ikkje har blogga foer no, men her har det gaatt i eitt sett.

Etter at vi kom til Brisbane i gaar, fekk vi hjelp av mange hyggelege folk som anbefalte oss aa reise til paradiset Byron Bay litt soer for Brisbane. Vi hoppa spontant paa neste buss, and here we are! No bur vi paa eit hostell kalla "Backpackers Inn" RETT paa den stoerste og vakraste stranda du berre kan tenke deg!

Paa stranda er det roleg med faa folk, og hoege, varme boelger som vi har hoppa og svoemt i. Heilt fantastisk!

Som daakke ser er vi superbleike og skil oss veldig ut fraa solbrune surfarar, som det forresten kryr av her. Eller vent, vi har jo faatt litt farge daa, roedfarge!

Etter tre timar i buss til Byron Bay tok vi oss eit etterlengta bad...

... tok oss ein nattur paa stranda med hovudlyktene vaare og spratt rundt mellom strandkrabbene, som visstnok berre er framme om natta...

... fortsatte paa den store kortspelkonkurransen, viggo, der vi skal holde score gjennom heile turen og til slutt kaare ein viggomester...

... la oss relativt tidleg og slukna i dei gode sengene med dagboekene i hendene...

... vaakna relativt tidleg - jetlaget har kanskje tatt oss litt. Brita og Anders tok seg ein morgontur og fann cuckleberries og kalkun! Vi har og sett gekko og schkomle edderkoppar...

... badebadebada, svidd oss litt, spelt beach-volley, gaatt turar langs dei uendelege strendene, kosa oss i herlege hengekoeyer, ete kebab som dessverre ikkje kunne maale seg med "Venezia Restaurant" i Foerde sin, og generellt kosa oss maksimalt!

De lurer kanskje paa korleis det har vore med tanke paa flommen, but don't worry, det einaste vi har sett til den er brune elver i Brisbane.

Sjaa Dinna, vi har funne bilen din!!

Angaande jetlag, forresten, saa tok vi oss alle ein hoeneblund etter ein fantastisk dag paa stranda i dag, og daa Anders vaakna spurte han; "Har vi landa no?" til ei forvirra Julia, som ikkje skjoente beret; "Hae?", foer han sa; "Aaja, vi er her ja!" Hehe, han har landa no altso.

Etter hoeneblunden vakna vi forresten til crazy regnver, saa vi er ikkje sikker paa kor turen gaar vidare. Vi skal i alle fall opp nord mot Whistunday Island, der baatturen vaar startar om ei veke. Stay tuned!

Trude ser ut som ein raud og kvit dalmatiner, Linn hoeyrer berre paa eine oeyret (vanndott), samtlige er raudflekkete grunna manglande solkremsmoereevner og vi er doegnville som faa, men elles har vi det heilt utruleg kjekt! Som Anders sa: "Trur eg kan like ditta backpackerlivet!"

Klikk paa bilda for aa faa dei stoerre, datakyndige foreldre! Vi set forresten kjempestor pris paa kommentarar. Haapar de har det berre bra der heime, det har i alle fall vi! Hihihi.

(By the way, Roderick, we did get to stretch our legs at the airport in Singapore!)

Abu Dhabi, baby!

2011-01-25T21:09:00.000-08:00

Hallooooo alle saman! Still alive!

Endeleg er vi i gong. Vi reiste i gaar fraa Oslo til Frankfurt, der vi tilbragte 6 timar paa flyplassen med aa trene sittemuskelen, kaare quizmaster (eine kleine Trude) (no blei forresten Brita litt smaasnurt fordi ho vann ein anna quiz), ta skyline og anna nyttig fjas. Anyway, flyturen til Abu Dhabi var cool, lang ("som Julia", paapeikar Trude), litt lynete, litt tordnete, og litt roeff landing. Men det var kos! Anders flyr for sine foerste gongar paa denne turen, saa han er veldig engasjert og opptatt av flymotor, fart, temp.,akselerasjon, om det er mogleg aa henge etter ei flyvinge, og flytype. "Flyturane e altfor korte," seier Anders, men det gaar bra, for no har vi ein 16-timars flytur foran oss til sjoelvaste Brisbane!

Ellers saa henge vi med oljesjeikane her i Abu Dhabi, og det syns Linn var litt kultursjokk. "Daa maa du smoere deg med kultursjokkolje framover, viss du syns det her var kultursjokk!" seier Trude.

Saa daa stikker vi paa apoteket og kjoeper kultursjokkolje! Snakkast fraa Brisbane, folkens!

Howdy!

2011-01-21T22:07:00.000-08:00

Tenkte eg berre skulle seie HURRA for flinke Trude som endeleg har laga blogg-design til oss! Det blei kanonknas, Trudy!

Elles så vil eg berre gi eit lite døme på kor hardt vi faktisk har jobba for denne turen; i dag har eg døgna til fordel for to forskjellige jobbar. That's right - stod opp klokka seks for å vaske for kommunen i åtte timar, før eg brukte dagen til å fikse tur-ting, og så nattevakt i ni og ein halv time. Våken frå seks om morgonen til... vel, seks om morgonen! *skryte-skryte*

Men no gleda eg meg altso som ein tulling til vi reiser til the land down undah! Jabbadabbadoooo!!

//Foto: Egypt - Julia//

- Julia

hallå bloggen!

2011-01-21T16:49:00.000-08:00

Yes, då har vi endeleg oppretta oss ein reiseblogg! No er det ikkje lenge til vi forlater fagre Jølster til fordel for første stopp på reisa; Australia. På denne bloggen kjem vi til å oppdatere nervøse foreldre, vennar og bekjente på vår ferd gjennom flaum, villmark i Afrika og alle opplevingar vi måtte støte på. 25.januar er i alle fall den etterlengta dagen, akkurat no går vi i ein malariatabelett-rus (neida, måtte berre nett teste om eg tålte den) og stressar med lakenpose, joggesko, antal liter på sekken, sandalar vs slippersa, visum, sim-kort og slike praktisk ting! Snart er alt det her i boks og då reiser 4 jenter og 1 gut frå trygg grunn i Noreg og ut i den store verda. Eg gledar meg!

Bilde av Julia og Brita i Egypt 2009.

- Trude